Anaberg – Góra Św Anny

Góra Świętej Anny – przez Ślązaków zwana Anaberg – geograficznie jest najwyższym wzniesieniem masywu Chełma, znajdującego się w zachodniej części Wyżyny Śląskiej.
Na szczycie wzniesienia znajduje się bazylika i sanktuarium oraz franciszkański zespół klasztorny z Rajskim Placem z lat 1733-1749, na którym stoi 15 stuletnich konfesjonałów. Jest tu także grota wykonana na wzór groty z Lourdes oraz 40 kaplic kalwaryjnych z lat 1700-1709. Miejsce to od XVIII wieku jest ważnym centrum pielgrzymkowym.

Na zachodnich oraz północnych stokach wzgórza Góry św. Anny rozlokowana jest duża wieś o tej samej nazwie. Pierwsze wzmianki o wsi istnieją w źródłach z 1679 roku. Na przełomie XVIII i XIX wieku zaczęły powstawać kamieniołomy nefelinitu oraz wapienia. Najbardziej intensywne wydobycie tych skał zaczęło się w latach 80. XIX wieku. W kamieniołomie będącym obecnie rezerwatem, nefelinit i wapień wydobywano do 1946 roku.
W miejscu, w którym znajdował się kamieniołom o nazwie Kuhtal, w 1938 roku powstał amfiteatr, który mógł pomieścić nawet 50 tyś osób. Obok amfiteatru można zobaczyć ocalały piec – jeden z wielu istniejących tu pieców do wypalania wapienia.
W 1988 roku został utworzony Park Krajobrazowy Góra św. Anny. Celem utworzenia parku było zachowanie terenów o najcenniejszych walorach przyrodniczych, krajobrazowych i kulturowych. Obszar Parku obejmuje tereny o bogatej rzeźbie, licznie występują tu chronione gatunki grzybów i roślin. Najcenniejsze obszary Parku uznane zostały rezerwatami przyrody – Góra Św. Anny, Ligota Dolna, Lesisko, Grafik, Boże Oko i Biesiec. Wybudowana autostrada A4 podzieliła Park na dwie części.

ALBUMY

Podoba ci się ta strona? Wspomóż autora zdjęć symboliczną kawą.

O zachodzie słońca